آیا tDCS برای ورزشکاران مفید است؟ بررسی تأثیر تحریک مغز بر عملکرد ورزشی
در ورزش حرفهای، عملکرد ورزشکار فقط به قدرت عضلات و آمادگی جسمانی محدود نمیشود. سرعت واکنش، هماهنگی حرکتی، تمرکز، کنترل حرکت، تحمل خستگی و توانایی تصمیمگیری نیز نقش مهمی در نتیجه نهایی دارند. به همین دلیل، در سالهای اخیر توجه پژوهشگران به استفاده از فناوریهای علوم اعصاب برای بهبود عملکرد ورزشی افزایش یافته است.
یکی از این فناوریها tDCS یا تحریک الکتریکی مستقیم از روی جمجمه (Transcranial Direct Current Stimulation) است.
اما آیا tDCS برای ورزشکاران مفید است؟ آیا میتواند باعث افزایش قدرت، استقامت یا مهارتهای ورزشی شود؟ tDCS دقیقاً چگونه روی مغز ورزشکار اثر میگذارد و آیا میتوان از آن در کنار تمرینات ورزشی استفاده کرد؟
بر اساس مطالعات و متاآنالیزهای جدید، tDCS میتواند در برخی شرایط روی عملکرد حرکتی و ورزشی اثر مثبت داشته باشد؛ با این حال، میزان این اثر برای همه افراد و همه رشتههای ورزشی یکسان نیست. بنابراین بهتر است tDCS را یک ابزار مکمل در علوم اعصاب ورزشی بدانیم، نه جایگزینی برای تمرین، تغذیه و ریکاوری.
tDCS چیست؟
tDCS مخفف Transcranial Direct Current Stimulation است و به معنی تحریک جریان مستقیم از روی جمجمه است.
در این روش، جریان الکتریکی بسیار ضعیفی از طریق الکترودهایی که روی پوست سر قرار میگیرند، به نواحی مشخصی از مغز اعمال میشود. هدف tDCS ایجاد یک تحریک شدید در مغز نیست؛ بلکه جریان الکتریکی کنترلشده میتواند تحریکپذیری شبکههای عصبی و نحوه فعالیت آنها را تعدیل کند.
یکی از نواحی مهمی که در مطالعات ورزشی مورد بررسی قرار گرفته، قشر حرکتی اولیه یا M1 است. این ناحیه نقش مهمی در کنترل حرکات ارادی بدن دارد.
با توجه به هدف تحریک، نواحی دیگری مانند قشر پیشپیشانی و مخچه نیز میتوانند در پژوهشهای tDCS مورد بررسی قرار بگیرند.
چرا tDCS میتواند برای ورزشکاران اهمیت داشته باشد؟
عملکرد ورزشی نتیجه همکاری چندین سیستم بدن است. عضلات برای حرکت به فرمان سیستم عصبی نیاز دارند و مغز نیز باید دائماً اطلاعات حسی را دریافت و پردازش کند.
برای مثال، یک فوتبالیست هنگام دریافت توپ باید در مدت بسیار کوتاهی:
موقعیت خود را تشخیص دهد.
موقعیت بازیکنان دیگر را بررسی کند.
حرکت مناسب را انتخاب کند.
فرمان حرکتی را ارسال کند.
حرکت را با سرعت و دقت اجرا کند.
در چنین شرایطی، عملکرد سیستم عصبی به اندازه قدرت عضلات اهمیت پیدا میکند.
به همین دلیل، پژوهشگران بررسی کردهاند که آیا تعدیل فعالیت مغز با استفاده از tDCS میتواند برخی جنبههای عملکرد ورزشی را بهبود دهد یا خیر.
tDCS چگونه روی عملکرد ورزشی اثر میگذارد؟
مکانیسم دقیق اثر tDCS هنوز بهطور کامل مشخص نشده است، اما یکی از توضیحات اصلی این است که جریان الکتریکی ضعیف میتواند تحریکپذیری نورونها و فعالیت شبکههای عصبی را تعدیل کند.
به زبان ساده، tDCS قرار نیست عضله را مستقیماً قویتر کند.
بلکه هدف این است که فعالیت شبکههای عصبی مرتبط با عملکرد موردنظر تغییر کند؛ برای مثال شبکههایی که در کنترل حرکت، یادگیری حرکتی، هماهنگی یا بعضی عملکردهای شناختی نقش دارند.
به همین دلیل، تأثیر tDCS را باید بیشتر از زاویه مغز و سیستم عصبی بررسی کرد تا یک روش مستقیم برای افزایش حجم یا قدرت عضله.
آیا tDCS میتواند قدرت ورزشکار را افزایش دهد؟
یکی از مهمترین سؤالات درباره tDCS این است که آیا این روش میتواند قدرت بدنی ورزشکار را افزایش دهد یا خیر.
برخی مطالعات نتایج مثبتی گزارش کردهاند. برای مثال، یک متاآنالیز منتشرشده در سال ۲۰۲۶ که ۳۳ کارآزمایی تصادفیشده را بررسی کرده، نشان داد تحریک آنودال در یک جلسه با بهبود عملکرد حرکتی همراه بوده و اثر مشاهدهشده برای عملکرد قدرتی از سایر شاخصهای بررسیشده بیشتر بوده است. با این حال، ناهمگونی قابل توجه بین مطالعات وجود داشت.
از طرف دیگر، متاآنالیزهای قبلی نتایج محتاطانهتری ارائه کردهاند. یک متاآنالیز در سال ۲۰۲۲ که ۴۳ مطالعه را بررسی کرد، اثر کلی کوچک tDCS را بر عملکرد ورزشی گزارش کرد و اثرات آن بر قدرت و مهارتهای دیداری-حرکتی را اندکی بیشتر از استقامت دانست.
بنابراین نمیتوان گفت:
«tDCS باعث افزایش قطعی قدرت همه ورزشکاران میشود.»
نتیجه دقیقتر این است که tDCS ممکن است در برخی شرایط و پروتکلها عملکرد قدرتی را بهبود دهد.
تأثیر tDCS بر استقامت ورزشکاران
استقامت نیز یکی از حوزههای مهم پژوهش درباره tDCS است.
عملکرد استقامتی فقط به قلب، ریه و عضلات وابسته نیست. احساس خستگی، ادراک فشار و نحوه پردازش این سیگنالها توسط مغز نیز میتواند روی ادامه فعالیت تأثیر بگذارد.
برخی مطالعات نشان دادهاند که تحریک مغز میتواند در شرایط خاص عملکرد استقامتی را تغییر دهد.
در یک شبکهمتاآنالیز منتشرشده در سال ۲۰۲۵، ۲۵ مطالعه با مجموع ۶۴۸ شرکتکننده بررسی شدند و برخی آرایشهای تحریک، بهخصوص تحریک ناحیه DLPFC، با بهبود عملکرد استقامتی همراه بودند. با این حال، انتخاب بهترین محل تحریک همچنان موضوع پژوهش است.
در نتیجه، tDCS ممکن است برای بعضی ورزشهای استقامتی یک ابزار مکمل امیدوارکننده باشد، اما هنوز نمیتوان آن را جایگزین تمرینات هوازی، برنامه ریکاوری و آمادگی جسمانی دانست.
آیا tDCS خستگی ورزشکار را کاهش میدهد؟
یکی دیگر از دلایل علاقه به tDCS در ورزش، احتمال تأثیر آن بر احساس خستگی و ادراک فشار است.
هنگام فعالیت شدید، مغز دائماً اطلاعاتی درباره وضعیت عضلات، تنفس، درد و فشار فیزیکی دریافت میکند. تجربه خستگی نیز تنها نتیجه محدودیت عضلات نیست و با پردازش مغزی ارتباط دارد.
به همین دلیل، پژوهشگران بررسی کردهاند که آیا تعدیل فعالیت مغز میتواند تحمل فشار ورزشی را تغییر دهد.
نتایج مطالعات امیدوارکننده اما یکسان نیستند. بنابراین بهتر است از عبارتهایی مانند «کاهش قطعی خستگی» یا «افزایش قطعی تحمل ورزش» در مورد tDCS استفاده نشود.
tDCS و مهارتهای حرکتی ورزشکاران
یکی از جذابترین کاربردهای tDCS، استفاده از آن برای مهارتهای حرکتی اختصاصی ورزش است.
این موضوع برای رشتههایی مانند:
فوتبال
تنیس
بسکتبال
والیبال
گلف
تیراندازی
ورزشهای رزمی
ورزشهای نیازمند هماهنگی دست و چشم
اهمیت زیادی دارد.
در این ورزشها، تنها قدرت عضلات تعیینکننده نتیجه نیست؛ بلکه سرعت و دقت کنترل حرکت نیز اهمیت دارد.
یک متاآنالیز درباره tDCS و عملکرد اختصاصی ورزش، ۱۹ مطالعه و ۲۵۸ ورزشکار را بررسی کرد و اثر متوسطی را به نفع تحریک آنودال بر عملکرد حرکتی اختصاصی ورزش گزارش کرد. همچنین نتایج نشان دادند که ورزشهای وابسته به مهارتهای دیداری-حرکتی ممکن است از جمله حوزههایی باشند که بیشتر تحت تأثیر قرار میگیرند.
tDCS و تمرکز ورزشکاران
تمرکز و تصمیمگیری از دیگر موضوعاتی هستند که در ارتباط میان علوم اعصاب و ورزش مورد بررسی قرار گرفتهاند.
برای مثال، یک ورزشکار در شرایط مسابقه باید بتواند:
توجه خود را حفظ کند.
محرکهای غیرضروری را نادیده بگیرد.
سریع تصمیم بگیرد.
در شرایط فشار عملکرد خود را حفظ کند.
برخی مطالعات tDCS نواحی پیشپیشانی مانند DLPFC را با هدف بررسی عملکردهای شناختی بررسی کردهاند.
اما شواهد در این حوزه نسبت به عملکردهای حرکتی و قدرتی، قطعی نیست.
یک متاآنالیز منتشرشده در سال ۲۰۲۶ نشان داد که اثر کلی تحریک آنودال بر عملکرد شناختی در مقایسه با اثر آن بر عملکرد حرکتی محدودتر و از نظر آماری غیرمعنادار بوده است.
بنابراین اگر هدف اصلی استفاده از tDCS، افزایش تمرکز یا تصمیمگیری باشد، انتخاب ناحیه تحریک و پروتکل مناسب اهمیت بسیار زیادی دارد.
بهترین ناحیه مغز برای tDCS در ورزشکاران کدام است؟
هیچ ناحیهای را نمیتوان برای تمام ورزشکاران «بهترین» دانست.
محل تحریک باید بر اساس هدف موردنظر تعیین شود.
قشر حرکتی اولیه یا M1
M1 یکی از مهمترین اهداف تحریک در مطالعات مرتبط با عملکرد حرکتی است.
این ناحیه در کنترل حرکات ارادی نقش دارد و در پژوهشهای مربوط به قدرت، مهارت حرکتی و عملکرد اختصاصی ورزش مورد توجه قرار گرفته است.
یک متاآنالیز جدید روی ورزشکاران نخبه نیز M1 را مؤثرترین هدف قشری در تحلیل خود گزارش کرده است.
قشر پیشپیشانی DLPFC
DLPFC بیشتر با عملکردهای شناختی، کنترل توجه و برخی فرآیندهای اجرایی ارتباط دارد.
در برخی پژوهشها نیز تحریک این ناحیه برای عملکرد استقامتی مورد بررسی قرار گرفته است.
مخچه
مخچه در هماهنگی حرکتی، تعادل و یادگیری حرکتی نقش مهمی دارد و به همین دلیل در برخی مطالعات tDCS ورزشی بهعنوان یک هدف بالقوه بررسی شده است.
بنابراین انتخاب محل تحریک باید بر اساس هدف ورزشی و عملکرد موردنظر انجام شود.
آیا tDCS برای ورزشکاران حرفهای مؤثرتر است؟
لزومی ندارد.
ورزشکاران حرفهای ممکن است به دلیل سطح بالای آمادگی خود پاسخ متفاوتی به تحریک مغزی نشان دهند.
از یک طرف، حتی تغییر کوچک در عملکرد میتواند در سطح حرفهای اهمیت زیادی داشته باشد. از طرف دیگر، ورزشکار نخبه ممکن است به دلیل نزدیک شدن به سقف توانایی، فضای کمتری برای پیشرفت داشته باشد؛ پدیدهای که در پژوهشها با مفهوم Ceiling Effect مطرح میشود.
یک متاآنالیز جدید در سال ۲۰۲۶، ۱۸ مطالعه شامل ۲۵۹ ورزشکار نخبه را بررسی کرد و اثر متوسط و معناداری برای tDCS آنودال بر عملکرد کلی ورزشی گزارش کرد. بیشترین اثر در عملکرد اختصاصی ورزش و آمادگی جسمانی مشاهده شد، در حالی که اثر آن بر ریکاوری معنادار نبود.
این یافتهها نشان میدهند که tDCS میتواند برای ورزشکاران حرفهای امیدوارکننده باشد، اما هنوز نمیتوان برای همه ورزشکاران یک پروتکل یکسان تجویز کرد.
آیا یک جلسه tDCS کافی است؟
بخش زیادی از مطالعات ورزشی، اثر یک جلسه tDCS را بررسی کردهاند.
این موضوع با پروتکلهای چندجلسهای تفاوت دارد.
یک جلسه تحریک ممکن است با هدف بررسی یک اثر حاد روی عملکرد ورزشی انجام شود، در حالی که استفاده تکرارشونده میتواند در پژوهشهای مربوط به یادگیری حرکتی و تغییرات پایدارتر شبکههای عصبی بررسی شود.
مرور سیستماتیک سال ۲۰۲۴ روی ورزشکاران سطح ملی و بینالمللی نشان داد که در برخی مطالعات، یک جلسه tDCS با بهبود قدرت، استقامت یا برخی شاخصهای روانی همراه بوده است؛ اما نتایج برای عملکرد اختصاصی ورزش و عملکرد شناختی محدودتر بود.
بنابراین نباید بر اساس نتایج یک مطالعه، یک پروتکل مشخص را برای تمام ورزشکاران توصیه کرد.
آیا tDCS میتواند جای تمرین ورزشی را بگیرد؟
خیر.
این یکی از مهمترین نکاتی است که باید درباره tDCS و ورزش در نظر گرفته شود.
tDCS نمیتواند جایگزین موارد زیر شود:
تمرین منظم
برنامه قدرتی و استقامتی
تغذیه مناسب
دریافت پروتئین و انرژی کافی
خواب مناسب
ریکاوری
آموزش تکنیک
برنامهریزی تمرینی
حتی اگر tDCS بتواند در شرایط خاص عملکرد عصبی یا ورزشی را بهبود دهد، این فناوری باید بهعنوان مکمل تمرین در نظر گرفته شود.
یک متاآنالیز در سال ۲۰۲۲ نیز tDCS را بهعنوان یک ابزار بالقوه برای استفاده در کنار برنامه تمرینی مطرح کرد، نه جایگزین آن.
آیا tDCS برای ریکاوری ورزشکاران مفید است؟
یکی از ادعاهایی که درباره tDCS مطرح شده، کمک به ریکاوری پس از تمرین است.
با این حال، شواهد فعلی در این زمینه ضعیفتر از حوزه عملکرد حرکتی هستند.
متاآنالیز سال ۲۰۲۶ روی ورزشکاران نخبه، اثر معناداری برای tDCS بر شاخصهای ریکاوری پیدا نکرد.
بنابراین در حال حاضر بهتر است tDCS را یک روش اثباتشده برای ریکاوری سریع ورزشکار معرفی نکنیم.
آیا tDCS برای ورزشکاران ایمن است؟
tDCS یک روش غیرتهاجمی تحریک مغز است و در پژوهشهای انسانی، عوارض گزارششده معمولاً خفیف و موقتی بودهاند.
برخی افراد ممکن است هنگام تحریک احساساتی مانند:
سوزنسوزن شدن
خارش
گرما
ناراحتی خفیف
قرمزی موقت پوست
را تجربه کنند.
با این حال، غیرتهاجمی بودن به معنی بینیاز بودن از رعایت اصول ایمنی نیست.
شدت جریان، مدت تحریک، محل الکترودها و شرایط فرد باید بهصورت اصولی در نظر گرفته شوند. بنابراین استفاده از tDCS برای اهداف ورزشی، بهخصوص پروتکلهای تخصصی یا تکرارشونده، بهتر است با ارزیابی و نظارت فرد متخصص انجام شود.
آیا tDCS یک روش دوپینگ است؟
اصطلاح Neurodoping در برخی مقالات علمی برای بحث درباره استفاده از تحریک مغز با هدف ارتقای عملکرد ورزشی مطرح شده است.
با این حال، از نظر مقررات ورزشی نمیتوان صرفاً با شنیدن این اصطلاح نتیجه گرفت که استفاده از tDCS در تمام مسابقات مجاز یا غیرمجاز است.
ورزشکاران حرفهای باید قوانین بهروز فدراسیون، برگزارکننده مسابقات و نهادهای مرتبط با مقررات ضد دوپینگ را بررسی کنند.
بنابراین قبل از استفاده از هر فناوری تحریک مغزی در مسابقات رسمی، بررسی مقررات مربوط به همان رشته ورزشی ضروری است.
آیا tDCS واقعاً عملکرد ورزشی را افزایش میدهد؟
پاسخ علمی به این سؤال «در برخی شرایط، احتمالاً بله؛ اما نه بهصورت قطعی و برای همه افراد» است.
شواهد علمی در این زمینه دو نکته مهم را نشان میدهند.
از یک طرف، متاآنالیزهای جدید نتایج امیدوارکنندهای گزارش کردهاند. برای مثال، یک متاآنالیز ۲۰۲۵ روی ۳۱ مطالعه، اثر مثبت و معناداری برای تحریک آنودال بر عملکرد ورزشی گزارش کرد.
از طرف دیگر، یک مرور چتری در سال ۲۰۲۴ که ۹ متاآنالیز و ۶۸۳ شرکتکننده را بررسی کرد، وجود یک اثر کوچک را گزارش کرد، اما همزمان شواهدی از publication bias، توان آماری پایین مطالعات و ناهمگونی روششناختی پیدا کرد. پس از در نظر گرفتن publication bias، اثر کلی دیگر معنادار نبود.
بنابراین، مقالهای که ادعا کند:
«tDCS عملکرد ورزشی را قطعاً افزایش میدهد»
از نظر علمی دقیق نیست.
عبارت دقیقتر این است:
tDCS یک فناوری امیدوارکننده برای تعدیل عملکرد عصبی و ورزشی است که ممکن است در برخی ورزشکاران و برخی حوزههای عملکردی، بهویژه عملکرد حرکتی و اختصاصی ورزش، مزایایی ایجاد کند؛ اما میزان اثر آن به فرد، هدف، ناحیه تحریک و پروتکل مورد استفاده وابسته است.
چه ورزشکارانی ممکن است بیشتر از tDCS بهره ببرند؟
بر اساس شواهد فعلی، tDCS بیشتر بهعنوان یک ابزار پژوهشی و مکمل عملکرد برای ورزشکارانی مطرح است که به مواردی مانند موارد زیر نیاز دارند:
بهبود کنترل حرکتی
تمرین مهارتهای پیچیده
هماهنگی دیداری-حرکتی
عملکرد قدرتی
عملکرد استقامتی
بهینهسازی عملکرد عصبی-حرکتی
البته این به معنی مناسب بودن tDCS برای همه ورزشکاران نیست.
برای تعیین اینکه آیا یک ورزشکار واقعاً میتواند از tDCS بهره ببرد، باید هدف عملکردی، رشته ورزشی، سطح آمادگی و پروتکل تحریک در کنار یکدیگر بررسی شوند.
آینده tDCS در علوم اعصاب ورزشی
یکی از مهمترین مسیرهای آینده tDCS، حرکت از پروتکلهای عمومی به سمت تحریک مغزی شخصیسازیشده است.
ممکن است در آینده به جای اینکه برای همه ورزشکاران یک محل و یک پروتکل تحریک استفاده شود، برنامه tDCS بر اساس ویژگیهای فردی، نوع ورزش و هدف عملکردی تعیین شود.
ترکیب tDCS با فناوریهایی مانند EEG، QEEG و ارزیابیهای شناختی و حرکتی نیز میتواند زمینه را برای طراحی پروتکلهای دقیقتر فراهم کند.
در چنین رویکردی، هدف فقط «تحریک مغز» نیست؛ بلکه هدف این است که مشخص شود:
کدام شبکه عصبی، برای چه فردی، با چه هدفی و در چه زمانی باید تعدیل شود.
جمعبندی
آیا tDCS برای ورزشکاران مفید است؟
شواهد علمی موجود نشان میدهند که tDCS میتواند در شرایط خاص روی برخی شاخصهای عملکرد ورزشی اثر مثبت داشته باشد. این اثر در مطالعات مختلف در حوزههایی مانند قدرت، استقامت، عملکرد حرکتی و مهارتهای اختصاصی ورزش بررسی شده است.
با این حال، نتایج تحقیقات کاملاً یکسان نیستند و اثر tDCS به عوامل متعددی مانند ناحیه مغزی، نوع ورزش، ویژگیهای ورزشکار، نوع عملکرد مورد ارزیابی و پروتکل تحریک وابسته است.
در حال حاضر، بهترین نگاه به tDCS این نیست که آن را یک «میانبر برای قویتر شدن» بدانیم؛ بلکه باید آن را یک فناوری مکمل در علوم اعصاب ورزشی در نظر بگیریم.
تمرین اصولی، تغذیه، خواب و ریکاوری همچنان پایه اصلی عملکرد ورزشی هستند و tDCS در صورت انتخاب صحیح میتواند در کنار این عوامل مورد بررسی قرار گیرد.
با پیشرفت تحقیقات و شخصیسازی پروتکلهای تحریک مغزی، احتمالاً در آینده نقش tDCS در بهینهسازی عملکرد ورزشکاران دقیقتر مشخص خواهد شد.
سوالات متداول درباره tDCS برای ورزشکاران
آیا tDCS باعث افزایش قدرت عضلات میشود؟
tDCS مستقیماً عضله را قوی نمیکند، اما برخی مطالعات نشان دادهاند که تحریک مغزی میتواند در شرایط خاص عملکرد قدرتی را بهبود دهد. میزان این اثر بین افراد متفاوت است.
آیا tDCS برای افزایش استقامت مفید است؟
برخی مطالعات بهبود عملکرد استقامتی پس از tDCS را گزارش کردهاند، اما شواهد هنوز کاملاً قطعی نیستند و انتخاب محل تحریک میتواند روی نتیجه تأثیر بگذارد.
بهترین قسمت مغز برای tDCS در ورزشکاران کدام است؟
M1 یا قشر حرکتی اولیه یکی از مهمترین اهداف در مطالعات ورزشی است. با این حال، برای اهدافی مانند عملکرد شناختی یا استقامت ممکن است نواحی دیگری مانند DLPFC مورد بررسی قرار گیرند.
آیا tDCS میتواند جای تمرین را بگیرد؟
خیر. tDCS جایگزین تمرین، تغذیه، خواب و ریکاوری نیست و باید در صورت مناسب بودن شرایط بهعنوان یک ابزار مکمل در نظر گرفته شود.
آیا tDCS برای ورزشکاران حرفهای مناسب است؟
tDCS در مطالعات روی ورزشکاران حرفهای و نخبه نیز بررسی شده و نتایج امیدوارکنندهای دارد، اما اثر آن برای همه ورزشکاران یکسان نیست و باید بر اساس هدف و شرایط فردی انتخاب شود.
آیا یک جلسه tDCS کافی است؟
بسیاری از پژوهشها اثر یک جلسه tDCS را بررسی کردهاند، اما نتایج یک جلسه را نمیتوان به همه پروتکلهای چندجلسهای تعمیم داد.
آیا tDCS برای ریکاوری بعد از ورزش مفید است؟
شواهد فعلی برای اثر قطعی tDCS بر ریکاوری کافی نیستند. یک متاآنالیز جدید روی ورزشکاران نخبه نیز اثر معناداری بر شاخصهای ریکاوری پیدا نکرده است.
آیا استفاده از tDCS برای ورزشکاران ایمن است؟
tDCS یک روش غیرتهاجمی است و عوارض گزارششده در بسیاری از مطالعات معمولاً خفیف و موقتی بودهاند؛ با این حال، محل الکترود، شدت جریان و مدت تحریک باید بهصورت اصولی تعیین شوند.
نحوه ی کار با دستگاه چگونه است ؟
شرکت روان مد تجهیز علاوه بر ارائه ی این تجهیزات و دستگاه ها، نحوه ی کار با دستگاه ها و نرم افزار شناختی همراه با دستگاه را خدمت شما عزیزان ارائه می دهد تا بدون مشکلی با این دستگاه ها کار کنید.
در ضمن کار با این دستگاه ها خیلی راحت هستند و شما می توانید در کمترین زمان ممکن آن را فرا بگیرید.
حتی شرکت روان مد تجهیز، کارگاه هایی هم در این زمینه برگزار می کند و در صورت علاقه مندی می توانید در آن شرکت کنید.
سخن پایانی
با استفاده از دستگاه تحریک الکتریکی با ورزشکاران کار کنید و زندگی لذت بخشی را تجربه کنید.
صفحه ی اینستاگرام ما را دنبال کنید | در تلگرام با ما باشید